Discussie van Mark Gold met iemand uit de geneesmiddelenindustrie.

Een belangrijk deel van de recensies van Medline, is geschreven door wetenschappers in opdracht van NutraSweet en zal daarom enigszins bevooroordeeld en onnauwkeurig zijn. Ik wil trachten enigszins meer gedetailleerde informatie te verschaffen dan dat wat door de industriële PR wordt gepresenteerd en verschijnt in de literatuur. Ik zou graag op zoveel mogelijk details ingaan -- maar ik heb alleen tijd voor een kort en bondig antwoord. Laat het me weten als je over een bepaald onderdeel meer informatie wil hebben.

Aspartaam (NutraSweet) wordt in de volgende stoffen afgebroken:

50% Phenylalanine,
40% asparaginezuur
10% methanol.

(1) De toegestane dagelijkse opname (ADI) voor aspartaam is bepaald op
40 mg/kg/dag door de Wereld Gezondheid Organisatie (WHO).
(2) De geschatte dagelijkse consumptie, met inbegrip van een marge van
10-100 is 2-10 mg/kg.

Dit is geen zuiver beeld van het gebruik van aspartaam.
Zie bijlage #1 voor een nauwkeuriger beschrijving van de afbraakproducten van aspartaam. De genoemde recensie over opname van aspartaam werd door onderzoekers van NutraSweet geschreven, het tart het gezonde verstand en is in tegenspraak met hun eigen onderzoeken.
Zie bijlage #2 voor een meer gedetailleerde kijk op dit onderwerp.

De verwijzing naar methanol in voedsel werd ook door een onderzoeker van NutraSweet geschreven. Deze onderzoeker vergat waarschijnlijk te vermelden dat mensen het enzym niet hebben om pectine in fruit en groenten af te breken om methanol vrij te maken. Zie bijlage #3 voor een meer gedetailleerde discussie over dit onderwerp.

De genoemde verwijzing heeft geen betrekking op dit experiment. Dit experiment werd echter ook geleid door NutraSweet onderzoekers. Het was een experiment met aspartaam in capsules in enkele dosis. Het feit is dat experimenten met lage hoeveelheden methanol of formaline (een giftig afbraakproduct van methanol) ongunstige effecten blijken te hebben op de gezondheid, ofschoon een enkele blootstelling geen belangrijke verhoging van formalinegehalte in het plasma te zien geeft. Bovendien lieten de onderzoekers alleen de gemiddelde waarden zien, voor iedere tijdsperiode, daardoor werden de individuele verschillen verdoezeld. Uiteindelijk is het verhogen van de belasting van de spijsvertering bij diabetespatiënten met formaline en mierenzuur geen goed idee, gezien recente experimenten die in verband staan met diabetes en formaline. Bedenk echter, dat dit experimenten zijn met enkele doses, maar chronische vergiftiging met methanol gebeurt heel langzaam over een tijdvak van jaren.

Verhoging van phenylalanine in het serum was het zelfde bij aspartaam als met de gelijkwaardige hoeveelheid sucrose (4).
Alleen bij overmatig gebruik van phenylalanine (200 mg/kg -- wat gelijk staat aan de hoeveelheid die wordt gevonden in 24L limonade) werd dit met de helft van de giftige concentratie verhoogd (3).

Dit komt omdat de aspartaam werd ingenomen in capsules. Een recenter experiment door Stegink in 1987 toont aan dat in vloeistof ingenomen (ten opzichte van capsules) de hoogte van de phenylalanine in het plasma zeer hoge pieken geeft. De dosering was echter veel lager. Een onafhankelijk onderzoek, dat werd gepresenteerd aan de conferentie over "Het phenylalanine dieet en de hersenfunctie" uit 1987, toonde ook gevaarlijke verhogingen als aspartaam in vloeibare vorm werd gebruikt. Telkens weer wekt langdurige verhoging van phenylalanine in het plasma de bezorgdheid, hetgeen niet volledig gebeurt bij experimenten met enkelvoudige doses.

Er is wat dat betreft geen enkel onderzoek met mensen gedaan dat hierop test. Je kan dus inderdaad zeggen dat er geen bewijs is gevonden. Eén onderzoek echter, gedaan vóór de goedkeuring toonde een belangrijke verhoging van het aantal hersentumoren (12), vergeleken bij de controle groep (0), het leek alsof de doses aanmerkelijk lager waren geweest dan de bedoeling was. (Bewijs toonde echter aan dat de DKP deeltjes zo groot waren dat de dieren er waarschijnlijk omheen aten). Dierproeven toonden hersenbeschadiging aan bij jonge dieren, bij doses excitotoxins die gemakkelijk bereikt konden worden door de combinatie van MSG (smaakversterker), bouillon plus vloeistoffen met aspartaam.
In het midden van de tachtiger jaren bleek het aantal hersentumoren te zijn verhoogd, door onderdrukking van het immuunsysteem, zelfs wanneer we de veranderingen in diagnostische methoden in ogenschouw nemen. Omdat dit vele mogelijke oorzaken kan hebben is er geen onafhankelijke epidemiologisch onderzoek gedaan om te zien of aspartaam hiervan de oorzaak was.

Slechts één persoon beoordeelde dat aspartaam vrij was van kankerisico -- en dat was de commissaris van de FDA. Een aantal FDA-onderzoekers was sterk gekant tegen goedkeuring vanwege het sterke vermoeden van het dat het kanker zou veroorzaken bij levenslang gebruik van aspartaam. De publieke onderzoekscommissie (met inbegrip van de voorzitter van de Amerikaanse Associatie van Neuropatologen) stemde unaniem tegen goedkeuring vanwege de hersentumor kwestie. Het wetenschappelijk team van de FDA commissaris zelf was eveneens tegen goedkeuring vanwege de hersentumor kwestie. Kort nadat de FDA commissaris aspartaam goedkeurde in frisdrank, kreeg hij een zeer goed betaalde positie als adviseur bij de PR firma van de fabrikant van aspartaam.

Dit is dus volkomen onjuist. Een aantal korte termijn onderzoeken bij mensen toonden ongunstige effecten aan. Deze verklaring lijkt te wijzen op het exitotoxische effect van *aspartaat* bij ratten. Een aantal experimenten toonde aan dat orale toediening van aspartaam of glutaminaat hersenbeschadiging veroorzaakte bij ratten.

Wanneer ze verwijzen naar een minimum dosis van 176 mg/kg die vereist is om hersenbeschadigingen bij ratten te veroorzaken, vermelden ze waarschijnlijk niet dat knaagdieren glutaminaat en aspartaat op een 5 maal hoger peil concentreren dan mensen. Dus een gelijk te stellen dosis voor mensen zou ongeveer 35 mg/kg zijn. Het is ook belangrijk te onthouden dat glutaminaat en aspartaat belangrijke wijzigingen veroorzaken in de hormonen bij een kwart van de dosis die nodig is om hersenbeschadiging te veroorzaken.
Dit waren bovendien experimenten met enkelvoudige doses. Regelmatige verhogingen van aspartaat in het plasma tot een bijna acuut giftig peil is niet iets dat ik zou beschouwen als goed voor de gezondheid.

Er is geen enkel correct gehouden experiment op de lange termijn geweest op het gebied van heterozygote phenylketonurie. Maanden tot jaren lang verhoging van het plasma phenylalanine peil kan de scheikunde van de hersenen veranderen. Het langste experiment dat ik ken duurde korter dan zes maanden en werd gehouden met een product dat verschilde van dat wat de consument gebruikt. Het enige experiment dat in de buurt kwam van een juiste test van heterozygote phenylketonurie werd gepresenteerd op "De conferentie over het Phenylalanine dieet en de Hersenfunctie" uit 1987. Alhoewel het van een gemiddelde lengte was, wees het wel op het bewijs van de mogelijke gevaren van de opname van aspartaam in deze bevolkingsgroep.

De studie van Stegink toonde aan dat phenylalanine in het plasma bij een bepaalde proefpersoon heel snel het peil bereikte dat gecontraïndiceerd is voor zwangere vrouwen. Daar phenylalanine in de hersenen van de foetus op een vier maal hoger niveau wordt geconcentreerd dan van het plasma.

Hier wordt wel een heel gevaarlijk spelletje gespeeld met de gezondheid van de foetus. Een aantal welbekende en ervaren onderzoekers getuigden van de risico's van het gebruik van aspartaam bij zwangerschap. Er bestaan geen experimenten op lange termijn van het gebruik van aspartaam bij zwangere vrouwen en de ontwikkeling van het kind gedurende de zwangerschap.
Ik heb echter medelijden met vrouwen die de gezondheid van hun kind in de waagschaal stellen (de ontwikkeling op de lange termijn) door voortdurende verhoging van phenylalanine in hun plasma. Het feit dat NutraSweet- onderzoekers aspartaam als veilig bestempelen voor het gebruik bij zwangere vrouwen heeft mij (en veel andere onderzoekers) uitermate bezorgd gemaakt.

Opnieuw experimenten op korte termijn (die bijna waardeloos zijn voor het beoordelen van de veiligheid op de lange termijn -- dit lijkt op het testen van sigaretten door een week lang een pakje per dag te roken) en een klein aantal, slecht uitgevoerde experimenten op de middellange termijn. Een groeiend aantal mensen ondervinden ernstige problemen na een gebruik van enige jaren (met inbegrip van diabetici), maar er zijn geen onderzoeken die het gebruik op lange termijn bekijken.

Dit experiment werd gehouden met vers bereide aspartaam in capsules. Zoals je kunt zien in bijlage #1, kan de samenstelling van vers bereide en van aspartaam in producten belangrijk verschillen. Het gebruik van aspartaam in capsules ontkracht het experiment omdat de opname van de afbraakproducten en daardoor de biochemische effecten van 'capsules' en 'vloeistof met aspartaam' totaal verschillend is. De capsules werden gegeven bij complete maaltijden hetgeen ook al meewerkt aan de vermindering van de giftigheid van aspartaam. De methanoltesten weren op de verkeerde tijd gehouden. Een naar verhouding groot gedeelte van de bevolking dat aangaf nadelige reacties te ondervinden werden van het "experiment uitgesloten." De onderzoekers verzuimden om het onderzoeksprotocol nauwkeurig te volgen. Dit was waarschijnlijk het slechtste experiment voorafgaande aan de goedkeuring dat door NutraSweet werd uitgevoerd.

Anekdotische rapporten over bijverschijnselen zijn bestudeerd en gerapporteerd. De meest algemeen gehoorde klacht in verband met het gebruik van aspartaam is hoofdpijn. Onderzoek heeft aangetoond dat er mensen zijn die hoofdpijn krijgen; zodra aspartaam wordt gestopt, verdwijnt de hoofdpijn en worden er geen andere bijverschijnselen opgemerkt. (13)
Mensen met waarvan bekend is dat ze gevoelsstoornissen hebben moeten aspartaam mijden, daar het een depressie zou kunnen verergeren of opwekken, (hoewel het niet duidelijk is dat aspartaam de oorzaak is van de depressie) (14).

Hoofdpijn blijkt het meest bekende gerapporteerde acute bijverschijnsel. Maar dat is ver van alle veel voorkomende (en weinig voorkomende) bijverschijnselen. Zie bijvoorbeeld, J. Applied Nutrition, 40:85- 94. Een groot aantal zeer ernstige reacties bij langdurig gebruik zijn gerapporteerd (zie onder) met inbegrip van het verslechteren van de controle van het bloedsuiker van diabetespatiënten en (bij sommige patiënten) problemen met het zien.

De trefwoorden "dubbel-blind, placebo controle en kruislingse controle" zijn zonder betekenis als de experimenten niet goed worden uitgevoerd. Deze verwijzingen zijn geen aanhalingen van de onderzoeken naar attaques. De onafhankelijke publicaties over attaques wijzen altijd op risico's, terwijl het door NutraSweet gecontroleerde onderzoek geen risico noemt. Hun onderzoek wordt echter gewoonlijk uitgevoerd met aspartaam in capsules dat de invloed van phenylalanine beïnvloed, (gedacht wordt dat het iemand vatbaarder maakt voor attaques in de loop der tijd) en is dat meestal een erg kort experiment, want mensen die aspartaam gedurende meerdere jaren gebruiken rapporteren veel vaker attaques, het wordt doorgaans gehouden met patiënten die er medicijnen voor gebruiken, en meestal niet bij mensen die attaques hebben gemeld bij het gebruik van aspartaam. Piloten schijnen ontvankelijker te zijn voor door aspartaam veroorzaakte attaques, duizeligheid en onscherp zien en een belangrijk aantal publicaties voor piloten waarschuwden voor deze problemen. Gegeven het feit dat het krijgen van attaques een van de meest voorkomende gerapporteerde reacties is, zou het nuttig zijn een onpartijdig gezamenlijk onderzoek op lange termijn over aspartaam te doen evenals epidemiologische onderzoek.

Het probleem met deze NutraSweet-allergie onderzoeken is dat reacties op aspartaam geen allergische reacties zijn.

Kulczycki noemde een aantal gebreken in de boven aangehaalde Geha studie (J.Allergy Clin. Immunol, 2/95, 639-640). Helaas wees hij niet op het feit dat er 'capsules' gebruikt werden die de biochemische reacties belangrijk veranderen (zie de boven genoemde studie van Stegink). Ook de hoeveelheid DKP was belangrijk minder dan de hoeveelheid in normaal verkrijgbare producten. Tenslotte was dit een onderzoek met een enkele-dosis en wordt niet het feit genoemd dat de meeste mensen niet onmiddellijk negatieve reacties krijgen totdat zij aspartaam enige weken gebruiken.

Het andere genoemde onderzoek was bijna even slecht, bestaande uit slechts enkele proefpersonen, die slechts een enkele dosis normaal verkrijgbaar product met aspartaam kregen. Hoofdpijn bijvoorbeeld werd niet gezien als een reactie tenzij het zich voordeed binnen een uur na toediening. Onafhankelijke onderzoeken hebben echter aangetoond dat nadelige effecten zich zelfs nog 12 uur na het gebruik van -exitotoxinen-bevattende producten zoals glutaminaat en aspartaam voordoen.

De meeste van de zelf gerapporteerde bijverschijnselen (dwz menstruele- en maagklachten) waren van milde aard en moeilijk te bewijzen / bestuderen en waren niet van dien aard dat er van een gevaar voor de gezondheid sprake was (3). Aanbeveling voor overgevoelige mensen was om aspartaam te vermijden.

Veel van de gerapporteerde 'acute' nadelige effecten zijn gematigd. Echter 'veel' andere gerapporteerde reacties zijn 'niet' zo onschuldig, zoals attaques, braken, slechter gaan zien (zelfs blind worden), geheugen verlies, moeheid, slaap problemen, astmatische reacties, gewrichtspijn, pijnscheuten, stemmingsverandering, migraine, verschillende neurologische aandoeningen, flauwvallen, het verergeren en/of veroorzaken van ernstige chronische ziekten, enz. Andere minder bekende reacties die bij de FDA zijn gerapporteerd zijn soms nog ernstiger. Als je de 'samenvatting' leest van de CDC recensie denk dan aan de volgende punten: 1) de recensie werd gehouden nadat aspartaam slechts korte tijd aan koolzuur houdende dranken werd toegevoegd, 2) ik denk dat de eigenlijke tekst van het onderzoek meer zal verontrusten dan de samengevatte verklaring (die naar ik veronderstel door een groep werd geschreven).