Het  Bressler  Rapport

PRODUCTIE EN TESTEN VAN SC-19192

Zeven hoeveelheden SC-19192 (diketopiperazine) werden gebruikt in dit onderzoek.  Alle hoeveelheden werden door Scheikundige Jack Drogt van Searle gemaakt.  Het nummer van de hoeveelheid, analytische nummers en grootte zijn als volgt.


Hoeveelheid nummer

Analitsch nummer

Hoeveelheid (Na maling)

1R

6906

Gegevens verwijdert

2R

7274

Gegevens verwijdert

3R

7273

Gegevens verwijdert

4R

7291

Gegevens verwijdert

5R (JDR-5- 18A)

9129

Gegevens verwijdert

6R (JDR-5- 30A)

9805

Gegevens verwijdert

7R (JDR-5- 30B)

9829

Gegevens verwijdert


De groepslijsten die de fabricage van de hoeveelheden 1R tot 5R besloegen werden opnieuw bekeken.  De groepslijsten voor de hoeveelheden 6R en 7R konden niet gevonden worden door het Searle personeel.  Analytische rapporten voor al de zeven groepen werden opnieuw bekeken.  Kopieen van de groepslijsten en analitische rapporten weren verkregen en zijn aan dit rapport toegevoegd, tesamen met kopieen van pagina's uit het aantekenboek van Jack Drogt en andere laboratorium aantekenboeken die betrekking hadden op de DKP analyses van de hoeveelheden 1R tot 7R (Zie bewijsstuk 13-23).

We verkregen kopieen van drie verschillende technische beschrijvingen van DKP.  (Zie bewijsstuk 16-18).  We konden niet met zekerheid vaststellen welke van de drie technische beschrijvingen in gebruik was ten tijde dat de 7 hoeveelheden KDP die in dit onderzoek werden gebruikt, gebruikt werden, omdat slechts een van de technische beschrijvingen was gedateerd.  Dit resulteerde in onduidelijkheid voor twee van de gemeten parameters : smeltpunt en identiteit (IR spectrum).  De specificatie memo gedateerd 4 december 1969 die een smeltpunt aangaf van 252-256 graden C. Een andere technische beschrijving (niet gedateerd) getiteld "Experimentele specificaties voor SC-19192:, dat een smeltpunt aangaf van 241-246 graden C.  Een derde technische beschrijving No. C 40606C" (niet gedateerd) gaf een smeltpunt "van ongeveer 243 graden C."

Voor identiteit (IR Spectrum) gaf het eerste blad (gedateerd 4 december 1969) aan dat "Zal voor de referentie standaard overwogen moeten worden dat dat TJT-12-32 is, totdat zich iets beters voordoet.  Het tweede en derde blad specificeren dat de DKP "overeenkomt met IR #2008".

Er werden geen gegevens verstrekt met betrekking tot de methode van voorbereiding en verificatie van de gebruikte referentie standaard van DKP.

Over dit punt werd contact opgenomen met de advocaat van Searle Roger Thies op 1 augustus 1977 en hij zei dat hij zou proberen om de informatie over dit onderwerp te verkrijgen, maar het drong later tot hem door dat er niet gevonden zou kunnen worden.

We vroegen aan het Searle personeel om ons te vertellen welke van de specificatie bladen van kracht was in verband met de gebruikte DKP in onderzoek E-77/78.  We kregen te horen dat het derde blad, bekend onder "Nr. C4060C" niet gebruikt had kunnen zijn daar het nummer overeenkwam met een datum in juni 1974.

Het is niet duidelijk wat de juiste datum is waarop het eerst blad gedateerd 4/12/96) plaats maakte voor de tweede, geidentificeerd als: "experimentele specificaties voor SC-19192" omdat het twede blad niet was gedateerd of genummerd.  Advocaat Roger Thies van Searle vertelde ons echter dat hun "beste inschatting" was dat het blad dat gemerkt was "experimentele specificaties voor SC-19192" degene was die gebruikt was.

Dus hebben we de specificaties gebruikt van het blad dat gekenmerkt "experimentele specificaties" voor de volgende grafiek, die de specificaties vergelijkt met de actuele resulataten van analyses.

                      DKP LOTS

 Specifications  1R  2R  3R 4R  5R  6R  7R

Opmerking... Deze gehele tabel was door onbekenden verwijderd uit het
geleverde document.

-Specifications  1R  2R  3R 4R  5R  6R  7R

Opmerking... Deze gehele tabel was door onbekenden verwijderd uit het
geleverde document.

De enige tegenstelling die uit bovenstaande grafiek blijkt ligt in de criteria voor identiteit.  De specificatie noteert de referentie standaard 1R #2008, terwijl het analytische verslag voor de hoeveelheden 1R tot 5R verwijzen naar referentie #3701.

Onderzoek van de aantekenboeken van het laboratorium waarnaar verwezen wordt in de analytische verslagen legden andere mogelijke tegenstellingen bloot.  Het analytische verslag A-9129 voor DKP hoeveelheid 5R bijvoorbeeld toonde een analyse (titratie) van 100 procent.  Het analytisch verslag verwees naar twee verschillende laboratorium aantekenboeken verbonden aan twee verschillende onderzoekers. Onderzoek van laboratorium aantekenboek AR-86 toegeschreven aan Sandra Ann Carey onthulde dat zij 3 specimen van hoeveelheid 5R had geanalyseerd op 9 november 1972. De resultaten van de analyse toonde aan dat specimen een analyse (titratie) had van 89.7 procent, specimen twee, 87.93 procent en speciment drie was afgevallen.

Klaarblijkelijk niet tevreden met haar resultaat herhaalde zij de analyse op dezelfde dag (9 november 1972) en verkreeg 93.23 procent (het gemiddelde van 3 specimen), nog steeds ver beneden de specificatie van 99.0 procent.  Het andere lab aantekenboek waarnaar verwezen werd was AR-57, behorende aan E. Aranda.  Dit aantekenboek toonde aan dat analist Aranda een analyse (titratie) uitvoerde van hoeveelheid 5R op 1 december 1972 waarvan het resultaat 114.83 procent was voor 3 specimen.  Waarschijnlijk niet tevreden met het resultaat, herhaalde hij de analyse op 6 december 1972 en verkreeg 100.0 procent.  Dit resultaat (100.0 procent) wat het enige dat gerapporteerd wer in het analytische verslag A-9129.

Analytisch verslag (A-7291) voor DKP hoeveeheid R toonde een resultaat van "minder dan 20 PPM" voor de test op zware metalen.  Naar twee laboratorium aantekenboeken is verwezen:  VSH-I, blz 260-263 en AR-23 blz. 269.  Onderzoek van beide boeken noemden geen test op zware metalen.

Analytisch verslag (A-9805) voor DKP hoeveelheid 6R (JDR-5-30A) toonde ook een resultaat van "minder dat 20 PPM" voor de test op zware metalen.&Nbsp; Onderzoek van de laboratorium aantekenboeken waar naar verwezen werd (AR-77, blz 82-86) toonden geen aanduiding voor een test op zware metalen.

Analytisch verslag (A-9829) voor DKP hoeveelheid 6R (JDR-5-30A) toonde eveneens een resultaat van "minder dat 20 PPM" zware metalen. &Nbsp; Onderzoek van de laboratorium aantekenboek (AR-93) toonden opnieuw geen aanduiding voor zware metalen.

Bovenstaande tegenstellingen waren de enige die genoteerd werden met betrekking tot de hoeveelheden DKP 1R tot 7R.  Alle andere criteria voor het identificatie en puurheid van de DKP zoals getoond in rapporten en analyses, volgens het specificatie blad van Searle gaven aan "tijdelijke specificaties voor SC-19192".  Er moet echter opgemerkt worden dat geen van de zeven hoeveelheden DKP de specificaties haalde op het blad gedateerd 4 december 1969, voor wat betreft het smeltpunt.

pijl naar boven